Hij was minister, vicepremier, boegbeeld van de Volksunie en een van de architecten van de Belgische staatshervorming. Toch blijft Hugo Schiltz voor velen een onderbelichte figuur: een politicus die de spelregels van dit land mee schreef, maar zelden het middelpunt van de aandacht zocht. Met Hugo Schiltz, homme hors catégorie brengt Eric Vande Casteele deze uitzonderlijke staatsman weer voor het voetlicht.
Op 5 oktober verwelkomt VISTA de auteur in Gent voor een panelgesprek dat verder kijkt dan de biografie alleen. Wat betekende Schiltz’ erfenis voor de Vlaamse beweging en het communautaire landschap van vandaag? Hoe verhoudt zijn pragmatisme zich tot het politieke debat van nu? En wat kan een nieuwe generatie liberalen en regionalisten leren van iemand die decennia lang tussen overtuiging en compromis laveerde?
Op het panel:
- Eric Vande Casteele — auteur van Hugo Schiltz, homme hors catégorie
- Quinten Jacobs — advocaat en grondwetspecialist
- Egbert Lachaert — liberaal parlementslid
- Jan Wostyn — voorzitter van VISTA
Samen gaan zij in gesprek over Schiltz’ politieke nalatenschap, de staat van de Belgische staatsstructuur en de toekomst van het Vlaams-liberale en regionalistische denken.
Praktisch
Maandag 5 oktober vanaf 19 uur
Liberas, Kramersplein 23, 9000 Gent
Toegang 10 euro – 5 euro voor studenten. Plaatsen zijn beperkt, dus schrijf je snel in.

Het is een boeiende avond geworden, met uitgesproken visies, over creatieve destructie, maar ook over de noodzaak voor politici om met andere te praten, niet per se over koetjes en kalfjes, maar via interessante ingangen kan men wel over staatszaken of maatschappelijke kwesties spreken. Eric Vande Casteele had het over het vermogen van Schiltz om met antagonisten het gesprek aan te gaan. In zekere zin gaf Egbert Lachaert wel mee dat vandaag – Ik zou het verleden niet romantiseren – politici meer in hun eigen partij verkokerd handelen. Toch waren er in het verleden, met en zonder Schiltz pogingen tot meer intense samenwerking, maar eerst zegde de oude garde neen, want ja, Schiltz had gecollaboreerd, al was hij, geboren in 1929 nog piep jong toen hij in HJ-uniform rondliep in Antwerpen. Het heeft zijn universitaire studies niet belemmerd en daar mag Vlaanderen verheugd om zijn. Dat de Liberale beweging in de negentiende bewust de Vlaamse beweging steunde, althans, de niet Franstalige liberalen – maar goed ook dat vergt nuance, vergeet men vandaag.
Er volgt nog een meer uitgebreide reflectie op dit gebeuren,